Jari Inkinen przedstawił kilka opinii na temat dizajnu, przykłady sprzecznej sytuacji we wzornictwie projektowym oraz kilka projektów zrealizowanych przez ich pracownię, które miały pozytywny wpływ na wizerunek marki.

W branży wzornictwa wiele osób zastanawia się nad tym co niesie za sobą marka. Częściej projektanci używają słowa reputacja, które Inkinen dzieli na trzy obszary: usługi, środowisko i produkt. W każdym przedsiębirostwie obecne są te elementy, jeden jest wiodący, ale o pozostałych nie można zapominać jeżeli firmie zależy na dobrej reputacji. Dobrze obrazuje to restauracja: jeżeli produkt jest ok., a obsługa i otoczenie minimum średnie to wrócimy do tej restauracji.

Jeżeli otoczenie będzie super, obsługa średnia, a produkt zły to nie będziemy wracać do tego miejsca. W hotelu jeżeli otoczenie i obsługa jest ok., to hotel jako produkt nie jest już tak istotny. W banku ze średnią obsługą, skomplikowanym produktem i mało atrakcyjnym wystrojem wnętrza nie będziemy chcieli zostawić pieniędzy.

Zanim rozpocznie się proces projektowania wnętrza, należy zastanowić się jakie są cele główne działalności przedsiębiorstwa. Należy je porównać z celami klientów. W tym miejscu jest szansa dla biura projektowego na stworzenie wartości dodanej.

Jari Inkinen spojrzał na dizajn przez pryzmat trzech aspektów: tradycji, natury i marki.

Dizajn i tradycja – jako połączyć te dwa elementy, aby stworzyć wiarygodną całość?

Prelegent posłużył się tu przykładem kościoła w Finlandii, który w swojej architekturze wykorzystuje elementy, których znaczenia Finowie kompletnie nie rozumieją. Ludzie przyjmują architekturę taką jak ją widzą bez zrozumienia idei. Na początku XIX wieku Finlandia stała się częścią Rosji. W tym czasie architektura w Finlandii opierała się na neoklasycyźmie szwedzkim. Natomiast prezentowana katedra została wybudowana z czerwonej cegły przez cara Rosji, aby podkreślić siłę Rosji dodatkowo usytuowanie katedry w bardzo ważnym miejscu Helsinek miało uwydatniać wpływ rosyjski. W tym samym okresie powstało w Helsinkach wiele budynków  wojskowych na użytek wojsk rosyjskich z czerwonej cegły. Kolor czerwony stał się, więc symbolem siły i władzy.

Finowie w 99,99% mieszkają w budynkach drewnianych. Cegła była bardzo droga i niedostępna, dlatego też malowano drewno na kolor czerwony, aby pokazać, że ich budynek jest ważniejszy od pozostałych. Obecnie w gospodarstwie budynki malowane są na kolor jasny w kolorze piasku lub skały, a budynki gospodarcze na kolor czerwony. Jednak wiele osób nie pojmuje już obecnie dlaczego malowano niektóre obiekty na czerwono.

Kolejnym przykładem jest w tradycji greciej kolor niebieski, który oznacza świętość oraz ochronę. Z tego względu kopuły obiektów sakralnych oraz framugi okien w Grecji maluje się na niebiesko, aby ochronić obiekt przed diabłem. Przez to też zaczęto go wykorzystywać powszechnie w architekturze bez zastanawiania się co symbolizuje.
Świat pełen jest elementów tradycyjnych, które wykorzystujemy w codziennym życiu tylko dlatego, że już dawno się je wykorzystuje. Lepiej nie dyskutować na ten temat z klientem, ponieważ zadaniem projektanta jest przełamywanie utartych schematów.

Fot. Martela

Dizajn i natura.

Kiedy Jari Inkinen otrzymał szansę projektowania pierwszych obiektów we wschodniej Europie zaczął się zastanawiać nad tym jak wykorzystać różne symbole i znaki, aby dane miejsce było przyjemne… Wtedy zetknął się ze sprzecznościami w odbiorze tych samych elementów przez osobym z różnych krajów, czy kultur.

Doszedł do wniosku, że to w jakim środowisku człowiek czuje się dobrze wynika z tego w jakim człowiek się wychowuje. Przykładem może być standardowy pejzaż fiński… zaśnieżona przestrzeń, w którym biel jest dominująca. Kolor ten jest odzwierciedleniem natury i jest głównym kolorem używanym w architekturze fińskiej. Dziwi to niezmiernie projektantów z innych rejonów świata. Kolega Jariego z Kalifornii nie rozumie jak można stosować biały tak często, dla niego biały może być jedynie dodatkiem do żywych kolorów. Amerykanin odwiedzający surowe, białe wnętrze nowoczesnego Kościoła w Finlandii zapytałby się pewnie dlaczego nie pomalowano go do końca, a to dlatego, że człowiek ten przyzwyczajony jest do pracy i życia w kolorowym otoczeniu.

Dizajn i marka.

Kilka lat temu Jari Inkinen spotkał się z projektem FuturaHouse projektu Matti Suronena, który swoim wyglądem przypomina talerz UFO. Suronen w 1967 roku otrzymał zlecenie na wykonanie domków letniskowych w trudnodostępnym miejscu. Ciężko tam dotrzeć pieszo i pojazdem. Matti zainteresowany był matematyką i zaprojektował domki letniskowe w okrągłym kształcie z okrągłymi oknami przypominające UFO. Pierwszy z plastikowych domków ważący ok. 2 ton zbudowano nad jeziorem. Tematem lekkich, łatwych w transporcie domków szybko zainteresowały się media. Produkcja tego typu domków ruszyła w różnych rejonach świata.

 W Finlandii następował wtedy przełom w przejściu z gospodarczego stylu życia do społeczeństwa przemysłowego, dlatego tego typu wynalazki darzono uwielbieniem. Ludzie zaczęli wznosić domki letniskowe nad kilkuset tysiącami fińskich jezior. FUTURAHOUSE był jednym z najprostszych sposobów na realizację tego marzenia. Popularny domek w 1968 roku powędrował na wystawę w Londynie. Amerykanie i Brytyjczycy stwierdzili, że chyba tylko Finowie wiedzą o co chodzi w tym projekcie. W chwili startu Apollo w kierunku Księżyca w New York Time’sie pojawił się artykuł zastanawiający się nad przyszłością budownictwa i dotyczący możliwości rozwoju tego typu domków.

Wielu bogatych ludzi zaczęło kupować domki i umieszczać je w nietypowych miejscach. Produkt ten szybko stał się ikoną. Zrozumiano również wartość tego budynku jako marki i dlatego zaczęto go stosować celowo. Przykładem może być jeden z  nowozelandzkich banków, który w FuturoHouse ma swój oddział. W ten sposób doszło do tego, że obiekt ten stał się pożądany. Był wykorzystany również w porno biznesie. Ogólnie produkt ten był tak wielkim sukcesem, że stworzono nawet znaczek pocztowy z jego wizerunkiem.

Był to jeden z pierwszych produktów fińskich, który odniósł globalny sukces. Niestety nie wykorzystano jego potencjału i sprzedawano go jedynie przez kilka lat, ponieważ FuturaHouse wypuszczono na rynek w nienajlepszym momencie. W 1973 roku z powodu kryzysu paliwowego ceny nieruchomości poszły w górę i dom ten nie mógł być już tak szeroko dostępny. Jedynie ZSRR nie odczuło mocno kryzysu, ponieważ kraj ten posiadał dużo własnych zasobów mineralnych. Wiele tego typu obiektów zostało wykorzystanych podczas olimpiady jako miejsca do obsługi, czy miejsca hotelowe.

 Refleksja Jari Inkinena jest taka, że wspaniały pomysł i produkt musi być wprowadzony w odpowienim czasie i ludzie pracujący nad wprowadzaniem produktu muszą wiedzieć jak kierować tym procesem. W tym przykładzie to media i społeczeństwo kreowało wizerunek marki, a nie były to planowane działania firmy. Z tego też powodu nie do końca wykorzystano sytuację i możliwości produktu. Dlatego też należy połączyć projektowanie produktu z odpowiednią promocją marki.

Przykłady połączenia pracy nad produktem i promocją marki z pracy projektowej Jariego Inkinena.

 Jedno z przedsiębiorstw budowlanych chciało tak zaprojektować wnętrza kontenerowych domków letniskowych, aby stały się one atrakcyjne dla klientów. Odpowiedni image i interesujący design wnętrza sprawił zmianę podejścia klientów i obiekty te stały się obiektami pożądania. Ludzie, którzy nabywali te domy, nabywali również fajnie zaprojektowane wnętrza, które stanowiły dla nich wartość dodaną. Wyposażono domki w meble inspirowane projektami Alvaro Alto, który jest bardzo znany w Finlandii. Problemem było odpowiednie zwymiarowanie mebli, zapewnienie wysokiej jakości oraz uzyskanie atrakcyjnej ceny. Przy produkcji wyposażenia wykorzystano skojarzenie z renomowanym projektantem Alvaro Alto, wyprodukowała je firma Artek kojarzona z bardzo wysoką jakością wykonania, w interesujący sposób zaprojektowano funkcjonalną przestrzeń, co przełożyło się na pozytywne postrzeganie tych domków. Kilka marek dodało wartości ostatecznemu produktowi.

 Drugim przykładem może być wyposażenie miejsc spotkań w Finlandii w czasie, gdy Finowie przewodzili Unii Europejskiej. Całkowita powierzchnia projektu 300 000 m kw. Posiedzenia odbywały się w różnych miejscach w Finlandii i posiadały duże zaplecze logistyczne, w celu przewozu mebli pomiędzy lokalizacjami.

Jedna z konferencji gościła 1200 posłów i 600 innych przedstawicieli. Wyzwaniem postawionym przed biurem proejktowym było stworzenie takiego krzesło, na którym dobrze czuliby się zarówno goście o wzroście ok. 1,5 m, jak i ponad 2 m. Żaden z nich nie mógł czuć się urażony. O zleceniu dowiedzieli się na 8 tygodni przed konferencją.

 W realizację projektu została zaangażowana firma Martela, ponieważ poziom oficjalności spotkania był wysoki, zadanie było ciekawe, a wysoka jakość musiała być zagwarantowana. Cały projekt był wielkim sukcesem, a krzesła te można było również zobaczyć podczas konkursu piosenki Eurowizji.

www.martela.pl

tagi: projektant | martela | spotkania | wykład

Komentarze

Dodaj własny

Brak komentarzy.

Dodaj komentarz

Tytuł:
Treść wiadomości:
Autor:
Kod z obrazka: