Meble biurowe na Ukrainie.

Z aktualnych ocen i analiz rynku ukraińskiego wynika, że jego dynamicznym segmentem jest w ostatnich kilku latach rynek mebli biurowych. Jego cechą charakterystyczną jest rosnący popyt, któremu towarzyszy zjawisko zmian w strukturze popytu i podaży oraz wzrost[stop] wymagań jakościowych nabywców i użytkowników.
W latach 2003-2004 średnioroczny wzrost sprzedaży mebli biurowych na Ukrainie kształtował się w granicach 13-15%. Oczekiwano, że w roku 2004 nastąpi względne nasycenie rynku w tym zakresie, co nie znalazło potwierdzenia w praktyce. W roku 2005 popyt i dynamika sprzedaży kształtuje się na zbliżonym poziomie i powinna – zdaniem firmowych służb marketingowych – utrzymać się do roku 2008.
Pojemność rynku ukraińskiego w zakresie mebli biurowych, mierzoną wartością sprzedaży i efektywnego popytu, ocenia się na około 900 mln USD (dane kompanii „Absolut – Holding”), w roku 2005 może się ona zwiększyć o 1 mld USD.
Udział producentów ukraińskich w pokryciu potrzeb rynkowych sięga 65-70%, natomiast pozostała część dostaw (30-35%) pochodzi z importu. Przewiduje się jednak – a potwierdzają to dane dotyczące sprzedaży na początku 2005 roku – że udział importu będzie spadał do około 20%.
Wśród zagranicznych producentów i dostawców mebli biurowych na rynek ukraiński dominującą pozycję zajmują Włosi (45% wartości importu tych mebli pochodzi z Włoch), a dalsze – Francuzi i Litwini. Dostawcy włoscy i – generalnie – zagraniczni ugruntowują swą czołową pozycję na rynku w zakresie mebli drogich i ekskluzywnych, konkurują nie tyle ilością, ile jakością. Producenci ukraińscy natomiast decydują o sprzedaży tańszych mebli o średnim poziomie jakości.
l Na rynku ukraińskim obecnych jest około 100 kompanii oferujących meble biurowe. Do najbardziej znanych i aktywnych zaliczyć można m.in. takie jak „Gent Mebel”, „L-Master”, „Absolut–Holding”, „Amaty”, „Grand”, „Fabryka Mebli Biurowych i Specjalnych”, „Liws”, „Merks”, „Snajt”, „Enran-Akros”, „Olimpic”. Szwedzka kompania IKEA – jeden z największych producentów i sprzedawców mebli – zamierza w obecnym roku rozpocząć budowę na Ukrainie dużego hipermarketu meblowego, który oferowałby meble klientom o średnich dochodach (w granicach 1000 USD). Ten projekt niepokoi ukraińskich producentów.
Na ukraińskim rynku obserwuje zjawisko kopiowania modeli mebli zachodnich, tyle, że z opóźnieniem. Pojawia się więc – jak się tu określa – asortyment mebli „bliźniaczych”, co świadczy o niewłaściwym rozumieniu konkurencyjności i jest złą praktyką w dążeniu do „pogoni za liderami”.
Rynek ukraiński dzieli się na dwa segmenty terytorialne: rynek wielkich miast (Kijów, Charków, Donieck, Dniepropietrowsk, Odessa i inne) i rynki regionalne. Na pierwszym z wymienionych lokują się oferenci asortymentów droższych i lepszych jakościowo, w tym z krajów zachodnich, a na rynkach regionalnych dominują producenci ukraińscy.
Rynek mebli biurowych na Ukrainie nie jest rynkiem perspektywicznym. Jego rozwój związany jest z działaniem takich czynników, jak wysoka stopa wzrostu gospodarczego generująca wzrost popytu, dynamiczny rozwój budownictwa gmachów i powierzchni biurowych, zwiększanie się liczby przedstawicielstw instytucji i firm zagranicznych i międzynarodowych, potrzeba modernizacji wnętrz w dotychczasowej infrastrukturze biur i urzędów. I mimo że konkurencja na rynku meblowym Ukrainy wzrasta z roku na rok, jest na nim jeszcze sporo miejsca również dla polskich producentów i eksporterów.
Trzeba jednak dodać, że w ostatnim okresie zauważane są tendencje do utrudniania (np. podwyżka ceł na płyty drewnopochodne laminowane z Polski i Słowacji) dostaw realizowanych przez eksporterów zagranicznych na rynek tego kraju. Na Ukrainie pokutuje jeszcze stereotyp, że import to konkurent i wróg dla rodzimego przemysłu. Nie dostrzega się jeszcze, a część przedsiębiorców może i nie chce tego zauważać, że konkurencja jest podstawowym mechanizmem w gospodarce rynkowej, że jest impulsem do działań na rzecz wzrostu jakości i konkurencyjności własnych wyrobów.
źródło: Rynki Zagraniczne informacja bezpośrednia z Kijowa