W maju i czerwcu odbyły się wykłady w ramach cyklu spotkań dla architektów ŚWIADOME WNĘTRZE 2008, które zostały poprowadzone przez gości specjalnych: architekta Basa Pruysera z Holandii, Christine Kohlert z Niemiec, Wijtse Rodenburga z Holandii oraz Timo Saarnio z Finlandii.
Spotkanie inaugurujące w Krakowie okazało się wielkim sukcesem, ponieważ wzięło w nim udział ponad 140 architektów z Małopolski. Słuchaczy nie zabrakło również na spotkaniach w Sosnowcu, Poznaniu i Wrocławiu. Do tej pory w wykładach udział wzięło ponad 370 architektów.
Wystąpienia prowadzone przez wielokrotnie nagradzanych architektów rzuciły nowe światło na tematykę związaną z projektowaniem produktu oraz kompleksowego podejścia do projektowania wnętrz komercyjnych.
Bas Pruyser w wykładzie "Ponadczasowe wzornictwo przemysłowe - tradycja, innowacja, czy emocje" starał się odpowiedzieć na pytanie czy jest coś takiego jak ponadczasowe wzornictwo przemysłowe? Jeśli tak, to czym się charakteryzuje i jak projektant może się zbliżyć do tego wzorca doskonałości? Czy istnieją generalne zasady, wyznaczniki funkcjonalności projektowanych budynków i mebli, typu mobilność, wydajność, humanizacja, standaryzacja, środowisko itp.? Jak właściwie zdefiniować te wszystkie elementy, jak rozumieć elastyczność i funkcjonalność? Czy kierowanie się przy projektowaniu ścisłymi wytycznymi daje nam gwarancję sukcesu? Co sprawia, że jeden produkt staje się klasykiem, ma długi cykl życia i jest wciąż pożądany, a inny mimo wydawałoby się ciekawego design’u przemija i odchodzi w zapomnienie? Czy projektowanie z poczuciem odpowiedzialności i świadomości projektanta za produkt i jego wpływ na użytkownika przybliża go do ideału? Według Pruyser’a trudno odpowiedzieć na te pytania.
Konkluzja kończąca wykład była następująca: "należy wciąż próbować stworzyć produkt funkcjonalny, użyteczny i estetyczny, a może okaże się on ponadczasowy."
Wykład Christine Kohlert z firmy konsultingowej przygotowującej m.in. koncepcję biur Google w Londynie i Monachium zatytułowany był "Przyszłe miejsce pracy oraz uczestnictwo użytkownika w tworzeniu zdrowego, wydajnego, ekspresyjnego środowiska" i miał charakter bardziej warsztatowy. Prelegentka starała się przedstawić współczesne trendy w projektowaniu biur i koncentrowała się głównie na zmianach w sposobie pracy, a co za tym idzie "projektowaniu dla zmiany".
W świetle zachodzących zmian: globalizacji, nowej gospodarki cyfrowej oraz zmian demograficznych wskazywała na szanse jakie stoją zarówno przed organizacjami, jak również przed architektami, którzy są odpowiedzialni za przestrzeń pracy. Zwracała uwagę głównie na zwiększenie mobilności zewnętrznej, jak i wewnętrznej, zwiększenie udziału przestrzeni wspólnej w porównaniu do przestrzeni pracy indywidualnej, dzielenie biura na strefy, spojrzenie na przestrzeń jako narzędzie komunikacji, czy wprowadzanie zmian kulturowych i organizacyjnych. Sposób na budowanie równowagi pomiędzy życiem, a pracą, nowe sposoby na użytkowanie czasu i przestrzeni oraz zarządzanie wiedzą jako wspólnym zasobem organizacji.
Wykład można spuentować stwierdzeniem, że przestrzeń musi podążać za biznesem, musi go wspierać i powinna być tworzona przy zaangażowaniu użytkownika. Pytaniem w obecnych czasach nie jest już, które rodzaje stanowisk projektować: open-space, pokoje zamknięte, strefy relaksu itp., ale jakie zachować pomiędzy nimi proporcje w biurze. Dr Kohlert przedstawiła w sposób zwięzły metodologię i instrumentarium badania potrzeb, wykorzystania przestrzeni, stanowisk pracy, wzorców pracy, które mają stanowić twarde fakty pod projektowanie strategii organizacji oraz koncepcji biura. M.in. w oparciu o te narzędzia badawcze powstała koncepcja "miasto Google" uznawana obecnie za wzorcowe, efektywne, nowoczesne biuro, które doskonale odpowiada na potrzeby użytkowników, formy ich pracy i charakter organizacji.
Wijtse Rodenburg w temacie związanym z ponadczasowym wzornictwem przemysłowym postawił na emocje. Przedstawionymi projektami zrobił ogromne wrażenie: ich kunsztem, innowacyjnością oraz emocjami, jakie wywołał włączając cząstkę swojego życia do jednego z projektów. We wszystkich projektach wykorzystał nowoczesną technologię w sposób wcześniej nie stosowany. Projektował szafy metalowe, którym nadał przyjazny wygląd, ponieważ uatrakcyjnił je perforacją z przypadkowym układem otworów, a poprzez zastosowanie magnetycznych, kolorowych podkładek umożliwił zintegrowanie surowego dotąd mebla z kolorystyką wnętrza.
Projektem, który jednak wzbudził największe zainteresowanie był system biurek Ahrend 800. Po pierwsze, inspiracją do jego zaprojektowania była sugestia żony, aby w biurze pojawił się mebel o bardziej domowym charakterze. Stąd w systemie znajdziemy materiały takie jak okleina naturalna, prasowane słoma zatopiona w laminacie czy barwione szkło. Dodatkowo proste kształty i lekka, prosta forma dają duże możliwości zastosowań w każdym wnętrzu.
Najwięcej emocji i zainteresowania słuchaczy wzbudziło zastosowanie innowacyjnej technologii wprowadzającej rysunek na blatach szklanych - projektant zastosował podzielenie blatu na siatkę 10*10 cm i skanowanie obrusu oraz innych wzorów w każdym z modułów. Każde sprzedane biurko z tą konfiguracją nosi osobisty "stempel" projektanta w postaci modułu ze zdjęciem ślubnym rodziców projektanta (ojciec zmarł tragicznie). Za system Ahrend 800 Wijtse Rodenberg otrzymał nagrodę RED DOT "Best of the best", ponieważ każdy z członków jury znalazł coś dla siebie. Osoby ze Wschodu polubiły możliwości kolorystyczne, materiałowe i innowacyjną technologię blatu szklanego, natomiast osoby z Zachodu stylistykę i design produktu.
Wykład Timo Saarnio "Design produktu a oczekiwania użytkownika, rynku i architekta" uświadomił słuchaczom, że nawet bardzo znany projektant z dużym dorobkiem musi czasem długo czekać z wprowadzeniem produktu do seryjnej produkcji, ponieważ rynek nie jest jeszcze gotowy na zaproponowane rozwiązania. Przykładem może być krzesło UNA, które zostało wykonane z jednego kawałka specjalnie formowanej sklejki. W połowie lat 90-tych zostało nagrodzone na kilku konkursach za swoją ponadczasową stylistykę, wykorzystanie zaawansowanej technologii i umiejętność plastycznego podejścia do materiału, z którego zostało wykonane. Jednak dopiero po ponad 10 latach projektem zainteresowała się firma Martela i wdrożyła je do produkcji.
Projektant nie tylko zajmuje się tworzeniem produktów, ale musi również pamiętać o ich promocji. Saarnio zaprezentował ogromną ilość projektów, w tym również serię produktów Picco, które doskonale odpowiadają na potrzeby użytkowników i rynku, a w produkcji seryjnej są od prawie 20 lat. Timo Saarnio jest projektantem wrażliwym na oczekiwania rynku, tworzy produkty dla ludzi. Za swoje prace otrzymał nagrodę RED DOT dla projektanta, który wyznaczył i wyznacza kierunki rozwoju produktów opartych na sklejce.
Wykłady odbyły się pod Patronatem Honorowym SARPu oraz Izby Architektów. Organizatorami spotkań są firmy działające na rynku wyposażenia wnętrz komercyjnych MARTELA (meble biurowe), ARMSTRONG (wykładziny elastyczne), DESSO (wykładziny dywanowe) oraz VESCOM (okleiny ścienne). W organizację spotkania w Krakowie zaangażowała się również Fundacja na Rzecz Rozwoju i Promocji Sztuki Współczesnej PAUZA.
