Własny port Kronospanu.

KRONOSPAN producent płyt meblowych i paneli kupił hutę w Szczecinie. Firmie nie zależy jednak na wytapianiu surówki, tylko na należącym do huty nabrzeżu. Chce przy nim wybudować własną bazę przeładunkową
Od 1989 r. niemiecki Kronospan zainwestował w Polsce ponad 3 mld zł. Ma fabryki i hurtownie w Szczecinku (siedziba firmy), Mielcu, Pustkowie i Poznaniu. Roczne przychody - również 3 mld zł - dają Kronospanowi[stop] 38 miejsce wśród największych polskich firm (według "Polityki") i pierwsze w branży producentów materiałów drewnopochodnych.
Huta Szczecin jest najnowszym nabytkiem grupy. Formalności trwały od lutego zeszłego roku. Transakcji przeciwna była zakładowa "Solidarność '80", która nie chciała, by majątek firmy szedł w niemieckie ręce. Powiadomiła MSWiA i Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Dopiero w październiku dwie trzecie udziałów mogła formalnie przejąć poznańska spółka Kronospanu Malta Trading.
Pomysł szczecineckiej grupy na hutę jest prosty: trzeba oddzielić zakład produkcyjny od cennego, ale słabo wykorzystywanego 420-metrowego nabrzeża przystosowanego do obsługi statków o nośności do 10 tys. ton. Huta zajmowałaby docelowo tylko ok. 12 z prawie 50 ha należących do niej gruntów. Większość pozostałego terenu będzie zajmować baza do przeładunku sprowadzanego dla Kronospanu drewna, a także gotowych wyrobów eksportowanych do Skandynawii i Europy Zachodniej.
Na Zachód idzie ponad połowa produkcji Kronospanu Polska. Szacuje się, że przez nową bazę logistyczną w Szczecinie będzie przechodzić rocznie 600-700 tys. ton gotowych paneli, firma chciałaby żeby przeładunki ruszyły już we wrześniu. Wcześniej trzeba zburzyć zdewastowane pustostany, zbudować magazyny i nową bocznicę kolejową, pogłębić o dwa metry (do 10 m) tor wodny, wyremontować należące do huty lokomotywy. Inwestycje mają być warte ok. 50 mln zł i dać pracę stu osobom.
Te plany jednak niepokoją hutników, bo w tym samym czasie ich zakład ma kłopoty. Huta Szczecin wytwarza surówkę odlewniczą, produkt niszowy, z którego odlewa się np. korpusy silników. Do listopada nie miała problemów ze zbytem. Połowa produkcji szła na eksport. Jednak z powodu 20-proc. wzrostu cen rosyjskiej rudy żelaza i mocnej złotówki od trzech miesięcy surówka zalega w magazynach, mimo że cena (310 euro za tonę) nawet nie pokrywa kosztów. Od jesiennego załamania popytu zakład ma już ok. 3 mln zł strat. Nowy właściciel żąda cięcia kosztów. To było przyczyną ogłoszenia w lutym sporu zbiorowego. Po negocjacjach związki zawodowe zgodziły się na zwolnienie 40 pracowników z 292-osobowej załogi. Jednak "Solidarność '80" dalej boi się, że działania naprawcze to tak naprawdę wstęp do likwidacji huty.
Kronospan twierdzi, że nie jest zainteresowany likwidacją huty, ale też nie może do niej dopłacać i dlatego chce poszukać dla zakładu inwestora branżowego.
źródło: gazeta.pl